Materiaal
Material
Vermeil
sterling zilver met een 14-karaats gouden laagje. Om in aanmerking te komen als vermeil het goud met een laagje van een ander materiaal mag niet vermeil genoemd worden.Vermeil kan geproduceerd worden door vuur vergulding of door electrolyse. De originele vuur vergulding methode werd ontwikkeld in Frankrijk midden 17e eeuw. Frankrijk verbood later echter de productie van vermeil, omdat door de jaren heen kunstenaars blind werden door het mercurium dat bij het fabricageproces werd gebruikt. Vandaag de dag wordt vermeil veilig geproduceerd met behulp van electrolyse.
Het Witte Huis in Washington heeft een collectie van vermeil bestek dat getoond wordt in de Vermeil Kamer, als het niet gebruik wordt.
N.B:: de vermeil kralen, sluiting en draad die zijn gebruikt in de ontwerpen van EARS Design hebben altijd een laagje van 24-karaats goud tenzijn het anders in de beschrijving vermeld staat.
(Vertaald uit het Engels van een onderdeel van een artikel uit Wikipedia, de vrije
Sterling zilver
Sterling zilver is een legering van zilver van 92,5% puur zilver en 7,5% andere metalen, meestal taaiheid van het zilver en een hoog edelmetaal gehalte wordt behouden. Koper kan worden vervangen door andere metalen. Een recente ontwikkeling is het gebruik van germanium om de vuuraanslag bij de fabricage te verminderen en om een hogere weerstand te geven voor kleurverlies. De legering met germanium wordt echter nog niet wijd gebruikt, omdat er nog vragen worden gesteld over de effectiviteit van het kleurbverlies en de moeite om de legering te verwerken.
De meeste recente ontwikkeling heet Carrs Lustre Silver, waarbij in de legering het koper is vervangen door maximaal 10 andere elementen die zorgen voor een weerstand tegen kleurverlies, vuuraanslag uitsluiten en verwerkingsmogelijkheden geven die dichtbij of beter zijn dan standaard sterling zilver.
Fluoriet of vloeispaat
Fluoriet of vloeispaat
Mineraal
Chemische formule CaF2 {Ce,Y}
Kleur kleurloos, groen, blauw, geel, rood
Streepkleur wit
Hardheid 4
Gemiddelde dichtheid 3010-3250 kg/m3
Glans glasglans
Splijting [111], volkomen
Habitus kubus,okt., dodek.
Kristaloptiek
Overige eigenschappen
Chemisch gedrag dikwijls fluorescent in UV-licht en kathodestralen
Radioactiviteit niet radioactief
Bijzondere kenmerken
Het mineraal vloeispaat of fluoriet is calcium-fluoride met de chemische formule CaF2.
Eigenschappen
In zuivere vorm is het kleurloos maar afhankelijk van de sporenelementen die het bevat kan het verschillende kleuren hebben. Sommige specimina zijn amethistachtig, andere gelig of blauw soms zelf rood. De gemiddelde dichtheid van fluoriet is 3,13 en de hardheid is 4, daar fluoriet het typemineraal voor die hardheid is. Fluoriet is niet radioactief.
Naamgeving
De namen fluoriet en vloeispaat zijn eigenlijk afgeleid van hetzelfde woord; het Latijnse fluere betekent "stromen, vloeien". De naam van het element fluor is ervan afgeleid. Het mineraal moet niet verward worden met veldspaat, dat een tectosilicaat is.
Voorkomen
Het komt vaak in aders voor samen met bariet, kwarts en calciet. Het is een algemeen voorkomend mineraal, vooral in lagen van pneumatolytische oorsprong en het is een primair mineraal in graniet.
Industriële toepassing
De prachtige blauwe vorm die gevonden wordt in Derbyshire (Engeland) wordt onder de naam Blue John wel voor ornamentele doeleinden gebruikt maar het mineraal is te zacht om als edelsteen gebruikt te worden. Wanneer het mineraal gekrast wordt of blootgesteld aan ultraviolet licht fluoresceert het vaak.
Vloeispaat wordt als vloeimiddel (flux) gebruikt in de productie van staal, in het maken van opalescerend glas, emaille voor keukengerei. Het is ook de voornaamste bron voor de productie van waterstoffluoride HF en daarmee voor de fluorchemie. Verder wordt CaF2 gebruikt voor lenzen van optische apparatuur of monsterhouders van spectrometers.
Granaat (mineraal)
De granaatgroep bevat mineralen met een rhombisch dodecahedron en trapezohedron kristalstructuur. Het zijn nesosilicaten met de algemene formule A₃B₂(SiO₄)₃. De chemische elementen in granaten bevatten calcium, magnesium, aluminium, ijzer²⁺, ijzer³⁺, chroom, mangaan en titanium. Granaten laten geen splijting zien. De hardheid is 6,5 - 7,5 en granaten kunnen transparant tot opaak zijn.
De naam "granaat" is afkomstig van het Latijnse woord granatus, en refereert aan malum granatum (granaatappel), een plant met rode zaden die lijken op sommige granaatkristallen.
Granaten zijn, in tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt en de naam suggereert, niet altijd rood, maar kunnen paars, rood, oranje, geel, groen, bruin, zwart of kleurloos zijn. In 1998 werd in Bekily, Madagaskar, voor het eerst een blauw-roze granaat gevonden. Deze variant geldt als zeer zeldzaam.
De meest voorkomende zes varianten zijn pyroop, almandien, spessartiet, grossulaar, uvaroviet en andradiet. Deze komen voor in twee vaste oplossingsreeksen:
* 1. pyroop-almandien-spessartiet
* 2. uvaroviet-grossulaar-andradiet
* 1 De granaatgroep
o 1.1 Grossulaar
o 1.2 Pyroop
o 1.3 Almandien
o 1.4
Spessartiet
o 1.5 Uvaroviet
o 1.6 Andradiet
Grossulaar
Grossulaar is een calcium-aluminiumgranaat (formule Ca₃Al₂(SiO₄)₃) waar de calcium deels vervangen kan worden door ijzer 2+ en het aluminium door ijzer 3+. De naam is afgeleid van de botanische naam van de kruisbes, *grossularia*, refererend aan de groene granaat die in Siberië gevonden wordt. Ook kaneel-bruine, rode en gele varianten komen voor. Door de lagere hardheid dan zirkoon, waar de gele kristallen op lijken, worden ze ook wel hessoniet genoemd, uit het Grieks, wat "inferieur" betekent. Grossulaar wordt in contactmetamorfe kalkstenen gevonden met vesuvianiet, diopsiet, wollastoniet en werneriet.
Pyroop
Pyroop, van het Latijnse *pyropos*, betekent "vuurachtig". Het zijn robijnrode magnesium-aluminiumsilicaten volgens de formule Mg₃Al₂(SiO₄)₃. Het magnesium kan deels door calcium en ijzer 2+ vervangen worden. De kleur van pyroop kan variëren van diep rood tot bijna zwart. Transparante pyropen worden als edelstenen gebruikt.
Pyroop is een indicatief mineraal voor hogedrukgesteenten. De mantelgesteenten peridotiet en eclogiet bevatten meestal een variant van pyroop.
Almandien
Almandien, ook wel almandiet genoemd, is ook bekend onder de naam "karbonkel" (Latijn: "kleine vonk"). De naam almandien is afgeleid van Alabanda, een regio in Klein-Azië waar dit mineraal van oudsher gedolven werd. Almandien is een ijzer-aluminiumgranaat, Fe₃Al₂(SiO₄)₃; de diep rode transparante stenen worden vaak als edelsteen gebruikt. Almandien komt voor in metamorfe gesteenten zoals mica schisten, samen met mineralen als stauroliet, kyaniet, andalusiet en anderen.
Spessartiet
Spessartiet of spessartien is een mangaan-aluminiumgranaat, Mn₃Al₂(SiO₄)₃. Het is vernoemd naar Spessart in Beieren. De grootste voorkomens worden gevonden in pegmatieten en in bepaalde laaggradige metamorfe phyllieten. Mooie oranje-gele spessartieten worden in Madagaskar gevonden. Paars-rode spessartiet komt voor in rhyolieten in Colorado en Maine.
Uvaroviet
Uvaroviet is een calcium-chroomgranaat met formule Ca₃Cr₂(SiO₄)₃. Het is een redelijk zeldzame granaat, helder groen van kleur, veel gevonden als kleine kristallen met chromiet in peridotieten, serpentinieten en kimberlieten. Soms worden ze in kristallijne marmers en schisten gevonden. Het mineraal komt vooral voor in de Oeral in Rusland en Outokumpu in Finland.
Andradiet
Andradiet is een calcium-ijzergranaat, Ca₃Fe₂(SiO₄)₃, met variabele compositie en kan rood, geel, bruin, groen of zwart zijn. Andradiet wordt gevonden in diepe magmatische gesteenten zoals syeniet en in serpentinieten, schisten en kristallijne kalksteen.
Granaten komen zeer veel voor in de onderkorst en mantel en spelen zo een grote rol in het chemische begrip van de aarde.
Grossular
Andradiet is een calcium-ijzergranaat, Ca₃Fe₂(SiO₄)₃, met variabele compositie en kan rood, geel, bruin, groen of zwart zijn. Andradiet wordt gevonden in diepe magmatische gesteenten zoals syeniet en in serpentinieten, schisten en kristallijne kalksteen.
Granaten komen zeer veel voor in de onderkorst en mantel en spelen zo een grote rol in het chemische begrip van de aarde.
Grossular
Grossular is a calcium-aluminum garnet (formula Ca₃Al₂(SiO₄)₃) in which calcium may be partially replaced by iron²⁺ and aluminum by iron³⁺. The name is derived from the botanical name for the gooseberry, *grossularia*, referencing the green garnet found in Siberia. Cinnamon-brown, red, and yellow variants also occur. Due to its lower hardness than zircon, which the yellow crystals resemble, it is also called hessonite, from the Greek for "inferior." Grossular is found in (wernerite).
Pyrope
Pyrope, from Latin *pyropos*, means "fiery." These are ruby-red magnesium-aluminum silicates with the formula Mg₃Al₂(SiO₄)₃. Magnesium may be partially replaced by calcium and iron²⁺. Pyrope ranges in color from deep red to nearly black. Transparent pyropes are used as gemstones.
usually contain a pyrope variant.Almandine
Almandine, also called almandite, is also known as "carbuncle" (Latin: "little spark"). The name almandine derives from Alabanda, a region in Asia Minor where the mineral was historically often used as gemstones. It occurs in metamorphic rocks such as mica schists, alongside minerals like staurolite, kyanite, and andalusite.
Spessartine
Spessartine or spessartite is a manganese-aluminum garnet, Mn₃Al₂(SiO₄)₃. It is named after phyllites. Beautiful orange-yellow spessartines are found in Madagascar. Purple-red varieties occur in rhyolites in Colorado and Maine.
Uvarovite
garnet, bright green in color, commonly found as small crystals with chromite in peridotites, serpentinites, and kimberlites. It is also sometimes found in crystalline marbles and schists.Kristal (glas)
yellow, brown, green, or black. It is found in deep igneous rocks like syenite, as well as in serpentinites, schists, and crystalline limestone.Garnets are abundant in the lower crust and mantle and play an important role in understanding the Earth's chemical composition.
Kristal (glas)
Kristal is materiaal dat bestaat uit glas dat een zekere hoeveelheid loodoxide bevat.
De Engelse glasmaker George Ravenscroft ontdekte het maken van loodkristalglas in 1676.
Let wel, in natuurwetenschappelijke zin is kristalglas in feite geen kristal, omdat de moleculen niet in een regelmatige structuur zijn gerangschikt. Glas bestaat uit een mengeling van siliciumdioxide (voornaamste bestanddeel van kwartszand) en metaaloxiden. Door het te verhitten, smelt het tot een dikke substantie die makkelijk te vormen (blazen) is en door afkoeling hard wordt, waarbij geen kristalstructuur ontstaat: glas is eigenlijk, natuurkundig bezien, een sterk
Glas waaraan in zekere mate lood is toegevoegd mag kristal heten. Volgens Europese regelgeving moet kristal meer dan tien procent loodoxide bevatten. Als het meer dan 30 procent lood bevat, is het hoog loodkristal zoals Swarovski (circa 32 procent lood).
Hoe hoger het loodgehalte hoe hoger de brekingsindex. Een materiaal met een hoge brekingsindex vertoont meer schittering en heeft een rijker kleurenspectrum. Het is overigens niet gezond om in dergelijk sterk loodhoudend glas dranken te bewaren daar er bij langdurig contact van het glas met de inhoud meetbare hoeveelheden lood uit het glas in de vloeistof kunnen oplossen.
röntgen- en gammastraling tegenhoudt.Normen
Benaming — Loodgehalte
Glas — minder dan 4%
Kristal — meer dan 10%
Loodkristal — minstens 24%
Hoog loodkristal — meer dan 30%
Benaming — Loodgehalte
Kristal — vanaf 1%
Enkele merken (soort — Loodgehalte)
Swarovski — 32%
Oostenrijks Riedel kristal — 24%
Iers Waterford kristal — 32%
Frans Baccarat kristal — 34%
Swarovski
Daniel Swarovski was een Oostenrijks opticus die in 1895 te Wattens nabij de stad Schwaz in Tirol (23 km oostelijk van Innsbruck) een bedrijf in optische elementen en slijpmiddelen had opgericht.
Zijn onderzoeksafdeling was op zoek naar glas met een hoge brekingsindex voor toepassing in de optiek en onderzocht daartoe glazen met hoog gehalte aan zware metalen zoals lood en zilver. Voorwerpen van dit Swarovski-kristal bleken als relatie-geschenk zeer in trek en daaruit was de gedachte geboren om siervoorwerpen te gaan vervaardigen. Dit idee bleek bijzonder succesvol. Swarovski-kristal veroverde in rap tempo de gehele wereld en deze tak van het bedrijf overvleugelde spoedig de vervaardiging van optiek en slijpmiddelen.
Lapis lazuli
Lapis lazuli is een halfedelsteen. De naam komt van het Latijnse woord lapis dat steen betekent, en het Arabische azul dat blauw betekent.
Eigenschappen
Lapis lazuli is een opake halfedelsteen, en heeft een prachtige diepblauwe kleur. Er zijn vaak insluitingen van pyriet die op "gouden glitters" lijken. Lapis lazuli bestaat uit het mineraal lazuriet en is voor een edelsteen niet bijzonder hard. Op de schaal van Mohs is de hardheid 5,5, wat betekent dat de steen gemakkelijk door hardere edelstenen gekrast kan worden. Het is daarom
De beste kwaliteit lapis wordt in Afghanistan gevonden, maar er zijn ook vindplaatsen verder noordelijk in Centraal-Azië en China.
Geschiedenis
Lapis lazuli was al sinds de oudheid bekend. Er werd in de stad Ur al in 4000 v. Chr. in gehandeld. Het was een van de handelsproducten van de handel tussen Sumer, Dilmun en Meluhha. Het was ook in het oude Egypte zeer geliefd. Het werd bijvoorbeeld gebruikt voor het dodenmasker van Toetanchamon. Er was in het hele Midden-Oosten zo veel vraag naar dat er al in de 13e eeuw v. Chr. imitaties vervaardigd werden. Uit de stad Sidon zijn bijvoorbeeld rolzegels bekend van koning Annipi en zijn vader Adummu die met behulp van kobalt-zouten een donkerblauwe kleur gegeven zijn. Men gebruikte lapis lazuli ook in gemalen vorm als een blauwe kleurstof
Karaat
(van Wikipedia, de vrije encyclopedie)
Karaat als Massa
De karaat is een eenheid voor massa, die gebruikt wordt voor edelstenen. Het woord is
afkomstig
van het Griekse woord keration (vrucht van de johannesbroodboom) dat via het Arabisch en
Italiaans in het Nederlands kwam. In het verleden hadden verschillende landen hun eigen
karaat,
die ongeveer overeenkwam met het gewicht van een johannesbroodboomzaadje, die gebruikt
werden op
precisieweegschalen vanwege hun constant gewicht. In 1907 werd de metrische karaat echter
vastgesteld op 200 milligram.
Karaat als Gehalte
De karaat is ook een eenheid waarin het gehalte aan edelmetalen zoals goud in legeringen
wordt
aangeduid. Een karaat is dan een 24e deel zuiver edelmetaal voor een hoeveelheid legering.
24
karaat is dus zuiver goud, 12 karaat 50% zuiver goud, enzovoort. 1 karaat komt dus overeen
met
4,16667 procent.